Top 5 u 2025: Branislav Predojević
Prvi izbor Branislava Predojevića, urednika kulturne rubrike u Glasu Srpske, jeste beogradski sastav Consecration i njihov album „Video sam kako umireš“. Čupo kaže da ovo možda nije najbolje, ali je zasigurno najiskrenije izdanje u regionu.
Kraj godine je vreme za rekapitulaciju mnogih aspekata života, pa tako i ostvarenja u oblasti muzičke industrije. Stoga, odlučili smo da (i mi) odaberemo najbolje albume na prostoru „od Vardara do Triglava“. Kako bismo izbegli subjektivnost u tim ocenama, odlučili smo da u pomoć pozovemo renomirana imena iz zemalja nekadašnje zajedničke države. Želja nam je da okupimo ljude koji prate i dobro poznaju scenu na ovim prostorima, pa, shodno tome, njihov vrednosni sud ima specifičnu težinu. Rezultate ove ankete objavićemo početkom 2026. godine.
Na jednom od najzanimljivijih grafita u Banjaluci piše „volimo punk i banjalučkog Borca“. Nesumnjivo, reč je o kulturološki veoma značajnom gradu u kome se sluša dobra i kvalitetna muzika. Zasluge za to idu i na račun našeg današnjeg selektora, dugogodišnjeg saradnika brojnih novina, časopisa, portala i drugih medija koji prate muziku i kulturu uopšte. Čovek sa velikim novinarskim, ali i uredničkim iskustvom u medijima poput Popboksa, Reportera, Pressa, EuroBlica… A danas je na poziciji urednika kulturne rubrike u Glasu Srpske. Branislav Predojević Čupo, čovek koji o muzici zna više nego o sebi, predstavlja vam svojih Top 5 u 2025.
1) Consecration “Video sam kako umireš” (Geenger Records & Pop Depresija)
Slijedeći poetiku prehodnika “Smrt, ljubav, smrt”, sastav Consecration se vratio sa albumom “Video sam kako umireš”, koji spaja uticaje Dilana Doga, filmova, književnosti, metala, psihodelije, indi roka, ambijenatalne muzike, postpanka i svega što se Danilu Nikodinovskom i ekipi učini vrijednim da ugrade u svoju zvučnu bujicu koja nezaustavljivo teče iz pjesme u pjesmu, ne dozvolivši vam da se iščupate iz nje bez ozbiljnih posljedica. Možda postoje bolji i uspješniji, ali iskreniji album, budite sigurni, region ove godine nije čuo.
2) LHD “Summer is Over” (Dirty Old Label & Red Drum)
Najveći surf bend “Panonskog mora” na novom albumu se pojačao još jednom gitarom, što je dalo puniji i teži zvuk koji kombinuje britke surf gitare sa garažnom mahnitošću, emocionalnim patosom Amerikane i senzualnošću latino zvukova, potvrđujući po ko zna koji put ono što je poznato još od prvenca The Bambi Molesters, a to je da se ljeto završava isto na obali Kalifornije i u ravnici Slavonije.
3) KOIKOI “O sreći u snovima” (KoiKolektiv Records)
Čuveni problem drugog albuma KOIKOI su riješili tako što su snimili bolji album od odličnog prvenca “Pozivi u stranu”. Odbivši kompromise, izabrali su rizičnu taktiku kupovine publike dosljednim stavom, divljom energijom i prolivenim znojem na koncertima, što je album “O sreći u snovima” lišilo “hitoidnosti” komada poput “Misisipi” i “Hrast”, ali je ponudilo dugo i usamljeno putovanje kroz mrak sa kojeg se bend vratio jači nego ikad.
4) Sopot “Eho neizvjesnog ishoda” (Muzička produkcija RTRS)
Iako izbor Sopota djeluje kao lokalpatriotizam, to ne umanjuje činjenicu da su, sada već veterani banjalučke rok scene, na svom trećem studijskom izdanju stvorili najbolji album u karijeri, iako je većina regionalnih lista to ignorisala zaglavljena u samoživom isticanju sopstvene veličine. Bend se na novom albumu predstavlja u momentu nakon preležanih “dječijih bolesti” karijere i potrebe da dokazuju originalnost po svaku cijenu, izabravši da, umjesto toga, budu autentični u kreiranju vlastitog zvuka koji jednako efektno djeluje na teritoriji buntovnih rege zvukova, rok hedonizma ili duhovnog misticizma u vokalima Petra Topalovića.
5) Deca Loših Muzičara “Ustani Slaj Stoune, Srbija te zove” (Midget Unit Records)
Osvježena postava DLM se vratila nakon duže pauze novim albumom, čiji duhoviti naziv dovoljno govori da oštrica njihovog britkog humora nije otupila, ali kada se doda energični zvuk, jednom nogom oslonjen na bazični bijeli zvuk, a drugom na bazični crni, zabava je zagarantovana, osim ako niste pretenciozni hipster u potrazi za modernim postzvukovima u duhu budućnosti, koju primitivna publika, valjda, ne shvata.
U prodaji reizdanje osmog albuma Električnog orgazma “Zašto da ne!”
