The Animatori – anđeli kojima nikad nisu slomljena krila
![Rockomotiva](https://rockomotiva.com/wp-content/uploads/2023/09/A-709453-1329529917-850x550.jpg)
Istorija benda seže još iz 1977. godine kada Krešo iz rodnog Slavonskog Broda dolazi da studira u Zagreb te se pridružuje simfo-rok sastavu Animatori. Oni ubrzo prestaju sa radom, dok Krešo nakon tri godine osniva istoimeni sastav, ali sa drugačijim zvukom. Dakle -The Animatore 1980. u Zagrebu osnivaju Krešimir Blažević – Krešo, Andro Purtić, Vatroslav Markušić i Tomislav Brezičević – Toco.
Poznat i kao “hrvatski Elvis Kostelo“, Krešo je rođen 1958. godine u Slavonskom Brodu gde je završio realnu gimnaziju i osnovnu muzičku školu za violinu i gitaru. Na Filozofskom fakultetu u Zagrebu diplomirao je etnologiju i komparativnu književnost.
Prvi ozbiljniji nastup imali su na subotičkom Omladinskom festivalu 1982. godine kada nastupaju u finalu uz sastave Xenia, La Fortunjeros i U škripcu i osvajaju drugo mesto. Pre toga su bili potpuno anonimni, a mnoge su iznenadili svojim repertoarom od preko 30 autorskih pesama.
Foto: Đorđe Ljepojević
U jesen iste godine objavljuju i svoj prvi singl “Male curice“, a zatim u produkciji Željka Brodarića Jappe snimaju i prvi LP “Anđeli nas zovu da im skinemo krila“. Najveći uspeh postiže naslovna pesma koja se nekoliko meseci zadržala na prvom mestu emisije “Hit meseca”.
Animatori su svojim zvukom totalno odudarali od tada tipičnih novotalasnih bendova, dok su pesme koje su se bavile odrastanjem i nostalgijom predstavile Krešu kao zrelog autora koji svoje originalne ideje zna obraditi u pop formu inspirisan britanskom muzičkom scenom 60-tih godina.
Na drugom albumu, “Svi momci i devojke” objavljenom 1984. godine uz Animatore staje celi Parni valjak, od Husa, koji producira album, preko Akija koji peva prateće vokale pa do Rastka Miloševa Rasa na gitari. Osim njih, na ploči gostuju i Miroslav Sedak Benčić, koji takođe sarađuje sa Valjkom, ali i ostlalim velikim bendovima tadašnje scene, te Davor Rodik iz benda Plava trava zaborava. Sa albuma se izdvaja pesma “Ostat ću mlad” koja je iskorišćena u filmu “S.P.U.K” režisera Milivoja Puhlovskog, u kojem su članovi benda i glumili. U avgustu 1984. Krešo odlazi na odsluženje vojnog roka, pa Animatori prestaju sa radom.
Tokom pauze bend napuštaju bubnjar Tomislav Brezičević, koji prelazi u bend Karlovy Vary, dok violinista Vatroslav Markušić prelazi u sastav Plava trava zaborava, sa kojim je i pre sarađivao. Njih zamenjuju bubnjar Dražen Šomek, te klavijaturista Toni Markulin. Treći album “Dok ležim cijeli dan u sjeni” snimaju u produkciji Branka Bogunovića – Pifa iz sastava Plava trava zaborava, a kao gost se ponovo pojavljuje Davor Rodik. Na snimanju gostuju još i bubnjar Ratko Divjak, klavijaturista Mato Došen, dok Zoran Predin iz sastava Lačni Franc peva u duetu sa Krešom u pesmi “Bijeg“.
Nakon objavljivanja albuma bend je napravio dužu pauzu, a sledeću ploču snimaju tek 1992. godine po nazivom “Proleće je zakucalo/Duhovi iz prošlosti“. Podelivši ploču na dve celine – optimističnu pod nazivom “Proljeće je zakucalo vrata pokraj nas” i depresivniju “Duhovi prošlosti“, Krešo se autorski kreće od prvog albuma pa do tada aktuelnih ratnih vremena, a sa pesmom “Kad se vratim kući” učestvuje na kompilacijskom albumu “Rok iz Hrvatske“.
Godine 1995. objavljuju kompilaciju “Reanimatori” sa podnaslovom “Vaše naše najdraže pjesme” koja sadrži njihove stare hitove. Album “Sanjarica” objavljuju 1996. godine dok 1998. izdaju album “K.B. & Fudbaleri” koji je snimljen još 1985. godine. Te pesme su mirnije, bez, za Animatore uobičajenu lepršavost.
Oproštajni koncert održavaju 19. febuara 1999. godine u klubu Kulušić, a taj koncert izdaju i na CD-u pod nazivom “Ima još puno vremena“. Na koncertu gostuju violinista Rista Ibrić i Branko Bogunović – Pif.
Nakon prestanka rada, Krešo se i dalje bavio muzikom, sarađivajući sa Brankom Bogunovićem, te sastavom Kulen Geng kojeg je vodio Zvonimir Ćosić – Ćosa.
Blažević nije bio “samo rocker”, taj magistar etnologije objavio je i nekoliko knjiga. Najpoznatija među njima njegova je rock-autobiografija “Ostat ću mlad“, a potom i zbirka poezije “I jedne i druge“, te zbirke kratkih priča “Sam u koloni” i “Dok ležim sam u sjeni“. Pisao je i recenzije za časopise Vijenac, Kana i Cantus, a radi i muziku za dokumentarni film “Bunarman” Branka Ištvančića.
Nakon nastupa na dočeku nove 2007. godine, Krešo odlučuje ponovno da okupi Animatore, te priprema i nove pesme, no iznenada umire 19. marta 2007. godine u 49. godini života.
U spomen na njega, 20. juna 2007. godine u Domu kulture održan je veliki koncert, a kao gosti nastupili su: Hana Blažević (Krešina ćerka) i njen bend, Neno Belan, Hakuna Matata, Davorin Bogović, Srđan Gojković – Gile, Branko Bogunović – Pif, Aki Rahimovski, Lačni Franc, Metessi & Zvijede, Darko Rundek te Zoran Predin.
2007. godine izlazi i boks set sa 3 albuma Animatora: “Anđeli nas zovu da im skinemo krila”, “Svi momci i djevojke” i “Dok ležim cijeli dan u sjeni” u izdanju Croatia Rekords.
Nakon više od tri decenije od osnovanja (tačnije 33 godine), Animatori su i danas izuzetno popularan i izvođen bend – “Anđeli” su ultimativan hit svih balkanskih žurki, “Ostat ću mlad” je i dalje himna novijih generacija, dok je pesma “Komarci – ljeto nam se vratilo” jedna od najizvođenijih na radio stanicama i TV kanalima tokom čitavog leta…
U Slavonskom Brodu se svake godine održavaju oko 19. marta memorijal “Krešo Blažević” na kojem nastupaju razni bendovi iz Slavonskog Broda uz goste (Krešine prijatelje) iz Zagreba.
Studijski albumi:
1983. “Anđeli nas zovu da in skinemo krila”
1984. “Svi momci i djevojke”
1987. “Dok ležim cijeli dan u sjeni”
1992. “Proljeće je zakucalo / Duhovi iz prošlosti”
1996. “Sanjarica”
1998. “K.B. & Fudbaleri“
Reanimatori – Bijela lađa
Nakon punih 16 godina od kada nas je legendarni frontman Animatora, kompozitor i tekstopisac Krešimir Blažević napustio, od kraja osmog mjeseca možete čuti prvu njegovu “novu” pjesmu – “Bijela lađa”.
Evo i obrazloženja legendarnog Renata Metessija, zahvaljujući kojem je ova pesma i ugledala svetlost dana:
Snimku sam od Siniše Škarice dobio prije desetak godina na moje insistiranje da “osvježim” neke njegove stare snimke koje nisu oficijelno nikad objavljene… I Siniša mi je dao taj demo na kojem mi je odmah zapela za uho pjesma “Bijela Lađa”!
Andre Purtića nije tada bilo (živio je i radio u Beču, gdje je i danas) i počeo sam za vrijeme korone malo raditi na toj stvari i dobio ideju kako da je snimim. Snimio sam je u pravom studiju kod prijatelja i zazvučala je odlično. Rekoh mu tu bi još trebalo neke stvari dodati, jer sam je i producirao na toj snimci!
Takva je ostala da bi se Andro slučajno pojavio preko Vatroslava koji je veterinar, ko i ja, i kod kojeg vodim psa kad zatreba i pita me dal’ bi se ja našao s Androm, jer on ide u mirovinu pa bi se bavio ponovno glazbom… Vatroslav je znao da ja imam još neke Krešime snimke. Tako smo se našli i ja mu kažem neka dogovori termin u Croatiji i da ću ja snimiti sa svojom ekipom cijelu “Bijelu Lađu” i otpjevati je – pustim mu snimku i on naravno pristane i ode nazad u Beč, a ja snimim u Croatiji sa svojim frendovuma i dečkima iz Zvijezda celu pjesmu, a Andro dođe i snimi jednu gitaru, a drugu je svirao Zlatko Bebek moj gitarist, Igor Matković – klavijaturista, Branko Badanjek Miško – bubnjar i Alen Svetopetrić Sveto bas. Ja sam sve otpjevam i glavni vokal i prateće i isproduciram pjesmu sa Maurom Širolom koji je bio za pultom i snimao!