Kucamo na vrata zaboravljenih asova: Ibn Tup
Grupa je osnovana 1974 godine od trojice školskih drugara, rokera, muzičkih zanesenjaka. Činili su je: Josip Sabo Joca – gitara, Dušan Bečelić Booky – bas gitara i Zlatko Karavla – bubnjevi. Ime grupe, Ibn Tup, uzimaju od tada popularnog lika crtanog stripa.
Na samom početku grupa se zadovoljavala sviranjem tada popularnih rock kompozicija iz repertoara grupa Deep Purple, Led Zeppelin, Black Sabbath….
Grupi se ubrzo priključuje gitarista Vince Olah, sa kojim u martu te godine, nastupaju na prvoj Gitarijadi u Kisaču, a potom u aprilu, na Gitarijadi u Đurđevu, osvajaju prvo mesto. Grupi pristupa i Milan Opsenica Miša, (tada omladinski prvak Jugoslavije u boksu), veliki ljubitelj muzike, počinje da organizuje nastupe i da podstiče grupu za rad na autorskim pesmama. U junu te godine i gitarista Jan Anušjak pristupa ekipi, ali se do kraja godine vraća u svoju matičnu grupu Floris.
Krajem 1975. godine basista Dušan Bečelić odlazi na obavezno služenje vojnog roka, pa grupa nastavlja u postavi: Josip Sabo – gitara, bas gitara i vokal, Vince Olah – gitara, el. violina, bas i vokal, Zlatko Karavla – bubnjevi i vokal i Milan Opsenica – organizacija, udaraljke, bas gitara. Par meseci kasnije Ibn Tup-u se pridružio klavijaturista Rade Milošević Kinez, koji stiže iz Holandije, gde je stekao reputaciju vrsnog funk muzičara.
1976. upoznaju Dragana Veljkovskog Đanga, koji im se pridružuje, prvo kao tehnička podrška, da bi vrlo brzo u sebi prepoznao strastvenog organizatora i menađžera. Sa velikim entuzijazmom i sa dva sposobna organizatora, Ibn Tup postaje najtraženija vojvođanska “tezgaroška” grupa sa preko 200 nastupa u godinu dana.
Zbog sve većih autorskih ambicija krajem te godine ulaze po prvi put u studio (Radio Novog Sada) i snimaju baladu “Zašto sam tako tužan”, a početkom 1977. godine, ta postava, objavljuje svoj prvi sing (“Pašidov el kaktus” i “Deda”), za beogradsku diskografsku kuću PGP RTB. Stilski se opredeljuje na mešavinu progresivnog džez roka, funk-a i etno muzike, koristeći virtuozno Vincetovo sviranje električne violine, koja Ibn Tup-u daje originalan i veoma specifičan zvuk. Svirački perfektni i neprekidno aktivni, postaju česti pobednici raznih takmičenja i veoma zapaženi na mnogim značajnim javnim nastupima.
Na Subotičkom festivalu te iste godine, promovišu svoju prvo vinil izdanje, a potom još više pažnje na sebe skreću gostovanjem u zemunskoj hali “Pinki” na oproštajnom koncertu Dade Topića i njegove grupe Time, a potom Bijelog Dugmeta, pred oko 100.000 ljudi, na beogradskoj “Hajdučkjoj česmi” kao i na velikom “Boom” festivalu u Novom Sadu.
Popularnost im donosi više značajnih nastupa a sa pridošlicom, ton majstorom i producentom, Milanom Mišom Berarom, sklapaju jedan od većih ozvučenja u Jugoslaviji.
Krajem godine u studiju Radio Novog Sada snimaju dve nove kompozicije: Tvoj ludi tata i Događaj u Balkan ekspresu, a početkom 1978. godine kreću na veliku dvomesečnu, Jugoslovensku turneju, sa ljubljanskom grupom Buldožer, koju završavaju velikim solističkim koncertom u Ljubljani.
U međuvremenu zagrebački “Jugoton” im objavljuje novi singl, a pesma “Tvoj ludi tata”, koja postaje veliki hit i njihova prva zlatna ploča. Promociju održavaju koncertima u beogradskom Domu omladine i u novosadskoj “Tribini mladih”.
Kroz grupu će na vrlo kratko vreme proći klavijaturisti Aleksandar Dujin Duja, Mitar Subotić Suba \Rex Ilusivii\, Siniša Blanuša i basista Aleksandar Kravić Caki, ali nova postava, će odlaskom Vinceta Olaha u armiju, biti: Josip Sabo – gitara i vokal, Rade Milošević – klavijature, Zlatko Karavla – bubnjevi i novi članovi, Aleksandar Milošević – bas gitara i Zoran Gogić, vokal.
Decembra 1978. godine, snimaju mini album, sa četiri kompozicije za izdavačku kuću “Diskos”, koji se promoviše u diskoteci hotela “Park” i nastupom na novom “Boom” festivalu.
Nažalost ni ta postava neće dugo trajati, jer klavijaturista Rade Milošević odlazi na odsluženje vojnog roka, a na njegovo mesto dolazi klavijaturista Zoran Stojšin Cokla.
Grupa 1979. kreće na jednomesečnu turneju sa, tada prvom damom YU roka, Slađanom Milošević, a potom na samostalnu jednomesečnu turneju po Bosni i Hercegovini i sa učešćem na “Pop Paradi” u Banjaluci, da bi ponovo nastavili Slađaninu turneju po primorju sa završnim koncertom u Makarskoj.
Grupa Ibn Tup prestaje sa radom u novembru te iste (1979) godine oproštajnim koncertom u Novom Sadu, zbog odlaska osnivača grupe Zlatka Karavle i Josipa Saboa u armiju.
Ibn Tup je bila muzička grupa koja je mogla da značajnije da utiče na jugoslovensku muzičku scenu, samo da je potrajala duže, jer je za samo 2 godine, autorskog rada, objavila 3 veoma uspešna muzička izdanja i imala veliki broj nastupa po celog SFR Jugoslaviji.
